Een krap weekje nadat Nienke weer naar huis was vertrokken, stonden de volgende bezoekers alweer op de stoep hier: Joris en Roos. Ze zijn hier voor ongeveer 5 weken en reizen daarvan zo’n 3 weken rond in een busje. Op donderdag 29 januari zijn ze hier aangekomen. Het was nog een gedoe op het vliegveld van Auckland, dus het laatse stukje (van Auckland naar hier) duurde 2 uur langer dan normaal. Maar ja, uiteindelijk natuurlijk toch gelukt. Het was lekker warm en zonnig en groen dus dat was een goed welkom. 
De eerste paar dagen hebben ze een beetje hier uitgerust en een beetje rondgelopen in de buurt van ons huis, en op zaterdag zijn we samen naar de dierentuin geweest hier in Hamilton.
Die avond hebben we een barbeque georganiseerd en ook Niels, Margreet, Kate, Robbie en de Schippers uitgenodigd. Groots maal, maar met vier paar handen gaat dat natuurlijk makkelijk. Joris en Roos hadden de meeste gasten al een keer eerder gezien, dus dat was gezellig. Wel op tijd naar bed (na een kampvuurtje), want de jet-lag waren ze nog niet helemaal overheen….
Zondag moest Daniel aan het werk, maar ben ik met Joris en Roos naar een gebiedje met mooie bronnen geweest (Waihou Walkway bij de Putaruru Springs). De grap was dat ik er al 3 keer eerder was geweest, maar nu pas doorhad dat ik nog nooit het echt mooie stukje had gezien. We waren al die keren te vroeg weer omgedraaid om terug naar de auto te gaan! De foto’s laten nog even op zich wachten, want mijn camera was niet mee op dit tochtje. ’s Avonds lekker samen gegeten en een potje Ticket to Ride gespeeld.
Die maandag was het tijd om echt aan de reis te beginnen voor Joris en Roos. Ik heb ze weggebracht naar Auckland waar er een campertje voor ze klaarstond. Na wat vervelend geharrewar door een lege accu zijn ze vandaaruit richting Coromandel vertrokken voor een mooie week langs mooie kusten en stranden. Daniel en ik hebben gewoon een weekje gewerkt en op vrijdagavond hadden we afgesproken op Waihi Beach. Natuurlijk kwamen we pas laat vrijdagavond aan in Waihi (wij zijn nooit vroeg…), we konden in de schemering nog net de tent opzetten. Daarna lekker met z’n vieren in de camper gegeten en snel naar bed.
Zaterdag zijn we, na een kopje koffie in Waihi en een blik op het grote gat in de grond aldaar (de goudmijn), een stuk wezen wandelen in de Karangahake Gorge: een heel mooi en ook vrij toeristisch gebied. We kozen ervoor om de Windows Walk te doen: een wandeling door een mooie gorge ver weg van auto’s. Hij heet ‘window walk’ omdat er op de wandeling ook veel tunnels zitten (met doorkijkjes (”ramen”) erin) die nog stammen uit de tijd dat er in het gebied goud werd gewonnen. Voor een groot deel liep de wandeling langs een riviertje en Joris en ik hebben daar heerlijk even in gezwommen tijdens de lunchpauze. Halverwege de wandeling moesten we door een lange (800 m) tunnel, en dat was leuk want over de hele lengte zagen we af en toe een stelletje glowworms die we mooi van dichtbij konden bestuderen. Het tweede deel van het rondje hebben we veel door het bos gelopen, het was wat stijler en zwaarder maar ook erg mooi. Al met al een mooie tocht.
Zaterdagavond zijn we, op aanraden van Louis, bij de RSA gaan eten. RSA staat voor Returned and Services’ Association, en ik weet niet precies wat dat betekent. Het is een vrijwillegersorganisatie die steun biedt aan oorlogsveteranen en de rest van de gemeenschap. Ik stelde me er een beetje een bejaardensoos bij voor. Blijkt het een gesmeerd lopend, modern restaurant te zijn voor het hele gezin! Het was hardstikke druk, mensen van alle leeftijden stonden in de rij om te bestellen. Het menu was simpel, maar er zat voor iedereen iets bij. En modern: na het bestellen zoek je een tafeltje (of een plekje aan de lange tafel) en omdat er geen serveersters zijn, krijgt iedereen een pieper mee die piept al je eten klaar is. En eerst netjes je voorgerecht, even later je hoofdgerecht en je kon zelf aangeven wanneer je zin had in je toetje. Er zaten veel mensen sport te kijken, er waren een heel aantal biljardtafels en wij kregen de indruk dat het halve dorp daar zo’n beetje zat. Duidelijk “the place to be” op een zaterdagavond in Waihi Beach! En daarbij hadden we ook nog een heel mooi uitzicht! Een erg geslaagde avond dus.
Zondag zo lang uitgeslapen als de zon het toeliet (dat is niet zo lang want je brandt je tentje uit…) en daarna lekker ontbeten. Op het programma stond een korte wandeling naar een Orokawa Bay, een baai 45 minuten lopen van het strand waar we aan kampeerden. Zodra we het strand opliepen werd ons duidelijk waar al die mensen gisteravond vandaag kwamen: er was een kampioenschap sloepenroeien bezig. De beste teams van het noordereiland roeiden vanaf het strand, door de branding een paar honderd meter de zee op. Daar draaiden ze dan weer om en als het goed ging, ’surfden’ ze op een golf weer het strand op. Dan sprong er een gastje uit de boot om naar een vlag op het strand te rennen, dat was de finish. Leuk om te zien wel. Nadat we de roeiers en surfers even hadden aanschouwd, zijn we naar onze bounty beach gelopen. Aldaar hebben we ons mooi gestationeerd in de schaduw onder onze eigen boom voor een paar uurtjes luieren/zwemmen/eten/drinken/galgje. Niet verkeerd!
Teruggekeerd in Waihi Beach nog even samen wat gedronken en quacemole gegeten (mmmm….), maar daarna was het echt tijd om naar Hamilton terug te gaan voor Daniel en mij. Joris en Roos zouden ook nog een stukje verder rijden die dag, richting Tauranga. Daniel en ik zijn nu gewoon twee weken aan het werk, terwijl Joris en Roos rondreizen. Ik heb ze vrijdag (een kleine week nadat we op Waihi Beach samen waren) gesproken en toen hadden ze de hele oostkaap, en Uruwera National Park al gezien. De rest van de tijd zijn ze in Taupo, Rotorua en misschien weer even in de Coromandel. En dan zit de vakantie met de camper er al weer op!
Tot snel!
